Page 84

( 77 ) چو خضر پیمبر که کشتی شکست وزان پست جبار ظالم رست بسائی که در بحبه کشتی گرفت بسی سالها نام زشتی گرفت نداد بر جناق نمک در ولی عهد که شندی تا قیامت بپا پسر چون شیداین سرشت اثر پسر از طاهریمان نبردش ببر فرد کوفت بیجاره خرا باب خراز پست عاجز شد از پای نشست پدر کفش اکنون پسر خویش گیر مران رو که می بایدت پیش گیر اگر من مرا و را نه بینم هلاک شب کو روچشمم بخسبد بخاک پسر در پی کار وان او فتاد ز دشنام چند انکه دانت داد ازین سود در روی بسته اسمان که یارب بستا د و ر بسته اسمان که چندان مانم تو و از روزگار کزین نحس ظالم براید دمار اگر مار زاید زن بار بردارد به از آدمی زاده دیو سار زن زمر و موزق بسیار به سگ از مردم مردم ازار به