Page 140

( ۱۳۳ ) چو مبصرش بناز دار ضعیف نمی پوش ز دیوار محرابش اند بکوش برو شیر در نده باش ای دغل مینداز خود را چو رو با شل چنان سعی کن کز تو ماند چوشیر چه باشی چو رو باه وامانده چه شیر آنکه را کردنی فربست کر افتد چو رو به سگ از وی بچنگ آر و با دیگران نوش کن نه برضد دیگران کوش کن بخور تا توانی ز بازوی خویش که بیست با در ترا ز وی خیش چو مردان ببر رنج و راحتی با مخنث خورد دست رنج کیان بگیر ای جوان دست درویش نه خود را بیفکن که دستت بگیر کرم ورز و آن پسر که مغزی درست که دون همتانند بی مغز و پوست کسی نیک بیند به دو سرای که نیکی رساند بخلق خدای شنیدم که مردیست پاکیزه بوم ای شناسا و ره رو در اقصای روم