Page 518

– ( ٤٤٧ ) – – معلوم شد که اسم مرا میدانید ؟ – بلی میدانم ، حتی نام این کشتی خارق العاده که اختراعکردهٔ دست مهارت خود شماست و در زیر بحر بیکصورت محیر العقولی حرکت میکند نیز میدانم . – نوتیلوس ! نی ! – بلی ، کپتان ! نوتیلوس ! – اما اینراهم میدانید که من کیستم ؟ – بلی میدانم ! – حالا نکه مدّت سی سالست که من با جمعیت بشریه یکقلم قطع منا سبات کرده در ژرفهای بحر زیست میورزم و هیچکس به احوال من خبر ندارد، ومنهم بهیچکس سر خود را فاش نکرده ام . آیا سر مرا که فاش کرده خواهد بود ؟ – يك آدمی که با شما در باب فاش کردن سر شما وعده نداده بود ! – مبادا آن عالم فرانسوی که پیش از شانزده سال به تصادف در کشتی من افتاده بوده نباشد ؟ – تمام ! خوب شناختید ! خود اوست . – اما من میپندارم که آن فرانسیس و رفیق او در هنگامیکه نوتیلوس در گرداب مدهش « مائیلستروم » در امده بود از کشتی بدریا افتاده غرقشده بودند ! – بلی افتاد نرا افتادند ولی هلاک نشدند ، و به اروپا آمده بعنوان ( بیست هزار فرسخ سیاحت در زیر بحر ) يك اثری نشر کردندو سرگذشت شما و احوال نوتیلوس را دران نوشتند . – اما او یکچند ماهه سر گذشت مرا خبر دارد ! – اما بهمانقدر سر گذشت نیز نام شما را و کشتی شما را بماشتا ختاند. توانسته است ! – بلکه مرا از عاصیان و جنایتکاران بزرگی برقم داده خواهد بود ؟ مهندس جواب نداد ! کپتان باز پرسید که :