Page 517

- ( ٤٤٦ ) - که دوچار مرض سخت است و آهسته آهسته شعله حیاتش رو بخاموشی نهاده است . بصدای بسیار پست و متحیرانه بزبان انگریزی گفت : - افندی ! من نام ندارم ! چسان شد که مرا کپتان نمو خطاب کردی ؟ م - من شما را میشناسم ! کپتان نمو از ین سخن سیروس سمیت زیاده تر بحیرت افتاده و آثار قهر و غضب از ناصیه اش نمایان گشته انظار آتش فشان خود را بر مهندس عطف نمود . گویا میخواست که در زیر شدت شعله انظار خود او را آب سازد ! اما آهسته آهسته از قهر فرو نشسته پس بر کنبه دراز کشید و بیکصدای مسترحمانه گفت : - چه ضرر دارد ! مادامیکه زنده گیم به آخر رسیده اگر بدانند یانداند ! سیروس به کپتان نزدیکشد . ژه ده ئون دست کپتان را گرفت دید که در آتش تب سوزانست . آبرتون و پانقروف و هازبر و ناب در يك گوشه دالان مزین چو نروز رو شن بپا ایستاده اند . کپتان دست خود را کشیده به نشستن آنها را اشارت نمود . رفقا بکمال هیجان بطرف کپتان نظر دوخته بودند . خود شانرادر پیش روی همان ذات خجسته صفاتی که او را حامی پنهان نام نهاده اند ، و بارها بسایه لطف و عنایت او از پنجه مرگ وار هیده اند می یابند بحیرت اند که آیا دین های شکر گذاری خودشانر ابچگونه و چه زبان ادا نمایند. علی الخصوص پانقروف و ناب بسیار متحیر و مبهوت مانده اند چرا که آنها حامی پنهان را در خیالخانه دماغ خود شان از انسان ها و عالم بشریت برتر وعالی تريك چیزی قرار داده بودند. حالا نکه در ین وقت به پیش روی خود مانند خوديك انسان و بشر میبینند! رفقای مهندس بغیر از ژه ده ئون ازینهم خیلی بحیرت افتاده اند که آیا کپتان نمورا مهندس از کجا میشناسد ؟ و کپتان نمو بمجردی که اسم خود را شنید چرا بحیرت از جای خود برخواست ؟ کپتان مهندس را خطاب نموده گفت :