Page 105

( ٧٤ ) - - این است موسیو سمیت ، خوراک ما عبارت از همین است . - مهندس تشکر میکنم فرزند . برای امروز صبح کفایت میکند . اینرا گفته و (مدیه) هاراکه نیز از جنس حیوانات صدفیه بحریست تناول نمود. بر سر آنهم آبی که هاربر در میان پوست يك مديه بزرگ آورده بود نوشید. بعد از ان برفیقان خود گفت : - پس معلوم شد که شما نمیدانید که اینجا جزیره است یا قطعه ؟ هاربر - نی موسیو سیروس نمیدانیم . مهندس - اینرا فردا بخود معلوم میکنیم که چیست ، و تا فردا دیگر هیچ کاری نداریم . پانکروف - نی نی ، کار بسیار مهمی داریم . مهندس - چه کار ؟ پانکروف - آتش در دادن ! مهندس - اندیشه مکن پانکروف آتش می یابیم. دیروز که مرا به اینطرف می آور دید در جهت شمالی يك کوهی بنظرم برخورده بود آیا شما هم آن کوه را دیده اید ؟ رفقا - بلی يك کوه بلندی را از دور دیده ایم . مهندس - این است که فردا بران کوه برآمده می بینیم که آیا این يك جزیره است یا قطعه؟ پانکروف - آیا آتش چسان خواهد شد ؟ مهندس بمسئله آتش جواب نداد . و چنان معلوم میشد که به اینمسئله گویا هیچ پروا ندارد . بعد از انکه یکچند مدت ساکت بماند سر برآورده گفت : - دوستان من ! اگر چه حال ما چنان يك حال پسندیده گوارایی نیست. ولی خیلی ساده و آسان يك حالیست . زیرا از دو حال خالی نیست : یا اینست که در يك جزیره افتاده ایم یاد: يك قطعه . اگر در قطعه افتاده باشیم راه زده زده آخر بيك شهر يايك قصبه میرسیم ، واگر جزیره با شد بازهم از دو حال بدر نیست یا این جزیره با انسان مسکونست ، و یا از انسان خالی و غیر مسکونست . اگر مسکون باشد با ساکنان آن راست