Page 140

( ۱۳۷ ) آیا درین هوا پیمائی دهشتناك فریقوان چه میکند ؟ فریقوان درکمرهٔ خود بکمال سکونت و آرامی دم فرو بسته نشسته است غیر از وقت طعام همه اوقات خورا بخواب میگذراند . همسایه اش فرانسوا تاپاژگاه گاه به احوال پرسی فریقولن آمده میگفت : ـ چه طورستی اولاد ! میبینم که آرام شده ، فریاد و فغان نمیکنی جانم ، تو خفه مشو ، فریادکن ، فغان کن ! چه خواهد شد ؟ باز يك دو ساعت آویزان خواهی ماند؟ اما اگر راست بپرسی؟ به این طرز رفتاری آویزان ماندن آدم را به نزلهٔ شدیدی گرفتار میآرد ! ـ موسیو تاپاژ ! من ازین میترسم که سفینه پاره پاره خواهد شد ! ـ بلکه بشود ! اما خاطر جمع باش آنقدر بسرعت میرویم که اگر پاره پاره هم بشود بزمین نخواهیم افتاد ! آیا اینهم غنیمت نیست او لاد؟ ـ راست بگو موسیو تا پاژ ! ترا بخدا این هوا پروازی ما تاکی دوام خواهد ورزید ؟ ـ خاطر جمع باش ! بسیار نیست ! تا به آخر عمر ! فریقولن از شنیدن این سخن باز به واویلا و فغانها آغاز نهاد . آش پز باشی گفت : ـ خود را نگهدار فریقولن ! اگر مهندس صدایت را شنید هماندم گهواره ات حاضر است ! ها !!