Page 217

( ۲۰۸ ) میشود که قوۀ باصره از صورت بدیعه ولطافت عجیبهٔ آن حیران میماند . ولی قوۀ شامه از رایحهٔ آن هیچ حظی نمیگیرد . و گیرم که قوۀ باصره و شامه در استلذاذ آن اتفاق هم نمایند ولی قوۀ لامسه از زخم خارش بیزار و در آزار میشود . نی بلکه ! حالت عشق ، یك مرضیست که بر پیهای انسانی مسلط شده انسانر از همه کارها باز میدارد . ) اینست که بعضی از مدققین چنین حکم نموده اند . ولی باب اعتراض بر حکم این گروه همیشه مفتوح است . زیرا حالت عشق تنها بر اشخاصیکه پیهای شان ضعیف باشد نی بلکه بر هر نوع انسان مستولی میتواند شد . و این يك نیز بنا بر تدقیقات اخیره اظهر من الشمس گردیده که مرجع و مرصد کافهٔ حواس انسانی [ دماغ ] یعنی مغز است. و حواس انسانیرا اگر چه یك استقالیتی باشد باز هم استقلالیت ایشان همان استقلالیتی است که از طرف مرجع شان یعنی دماغ مر ایشانرا تحدید شده است . چنانچه اگر مرکز سلطنت دماغ را تعبیر نمائیم ، حواس بمنزلۀ ولایتها و والی ولایتها مشابهت تامه بهم میر ساند . پس ولات حوادثات ولایات را بمرجع و مرکز اخبار میکنند . حواس نیز حوادث موظفهٔ خودشانرا در آن واحد بدماغ ایصال مینمایند . و دماغ نیز آن خبر را در دفتر خویش ثبت نموده بمحاکمهٔ آن مشغول میشود . مثلا میگویند فلان بر يك دلبر نازنینی عاشق شد . اما چسان عاشق شد!