Page image — the source of record
Machine transcription
۱۷۳
چنان میشدش حال در انزمان که کوئی نه بد معرفت در میان
زما و زحضار بیگانه بود به ما جمله بیگانگی مینمود
فراغت نمییافت تا از نماز نبودش بکس مطلقا حرف باز
ازین روی فرمود خیر البشر حضور نمازت نباشد اگر
خدا ننگر د هیچکه در نماز مگر انکه آری حضور و نیاز
شنیدم خلیل آن نبی ہمام چو خواندی نماز خدا را مدام
زجوش دلش می برآمد صدا که هرکس شنیدی دو میل از نجا
از ین مردم از دور دانسته بود که دارد خلیل اشتغال سجود
گر انصاف آری توای مرد راه ببینی همه حال خود را تباه
بدانی نمازی که خواندی همه زراز و نیازی که راندی همه
جسد نی از و تا چه باشد بروح تجسم و نه جائز است از وی فتوح
جسد گر تصوّر بفرض آوری بجوهر گذر رو بعرض آوری
جسد هم نسق گشته و خوار و زار جسد را چه حاصل از و چیست بار
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.