Machine transcription
۱۷۲
نمازی که بیع زیان بود | اگر چه جسد کامل از آن بود
چو باشد بدم تمامش عیوب | چه یابی از ان غیر رنج و کروب
نویسند اجر نماز آن قدر | که باشد حضورت بدل سر بسر
نمازت جدائی ز آرو هو است | وداع هو اپس نماز خداست
وداع هوا و زغیر خدا | چو کردی نماز این بود مدعا
نمازی که باشد ز اهل ولاء | نماند بدل هیچ جز کبریا
شنیدی مگر تو زقول و بیان | که فرمود آن ما در مؤمنان
که با حضرت سید المرسلین | همه وقت بودیم چون جان قرین
ز الطاف و اشفاق شان بشیر | رسیدی عنایات شام سحر
چونزدیک میگشت وقت نماز | ز شوق و ز ذوق و ز قرب و نیاز
نبی را چنان پیش میگشت حال | که با ما نبودی از و قیل وقال
چنان وضع میگشت ز آنشاه دین | که فکرش نبودی یسار و یمین
بدیدن چنان وضع او مینمود | که گوئی بما او شنا سا نبود
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
