Page 691

۶۷۶ کف پایت بصفا برگ کل است ورحنا نشه در جام مل است ده چه کف ده چه حنا در گلشن ارغوان ریخته بر برگ سمن عذر تقصیر سراپای بت طرزی از وصف تو مانده حیران سر انگشت تحیر بدندان سخنش قابل توصیف تو نیست ذکر یک شمه ز تعریف تو نیست گر ترا روح مصور دانند ور ترا جان مجسم خوانند هستی افزون تر ازین هر دو صفا سر و پایم بفدای سر و پات سراپای ثانی در جواب ممتاز در کراچی بندر فرموده بوصف شوخی دلدار گویم ز شوخیهای ناز جلوه او ز عکس آئینها وز دیده پهلو ز طرز جلوه اش آئینه بیتاب ز حیرت تکیه زد بر روی سیماب سخن در وصف قد بالانشین است به پیش قامت آن فتنه پرداز رود سر در روان از خود چو آواز چه قامت محشر آشوب دلها قیامت با قد او خیزد از جا سخن پر مغز شد در وصف آن زند در وصف سر گر خامه بالغز قلم چون استخوان گردد پر از مغز بوصف سر اگر گردد ز با غم تهی از مغز گردد استخوانم سخن در وصف گیسوی معنبر و ناب به پیچ و تاب آن گیسوی مشکین دل مشتاق است اندر نافۀ چین چه گیسو چون ازل از پا دراز بدامان ابد با دست بازی مداوم شد بوصف زلف مشکین بنفش