Page 662

پاک از آزار پاکان در سرای بوتراب خار غم بر دل خود دار ستم غماز یی هر که چون حق فاروق و علی مخلص بود تا ابد باشد بجان دمساز و همراز یی نام شان در بزم عالم است مرحومه شد از صداقت گشت یاران تا که دمساز یی میکند بر ملکنه تذکار ذکر یاد حق افکن در عرش غلغل شور آواز یی تنی شد دست سخت از ان سنگدل گرچه شق شد قلب مه زانگشت اعجاز یی بندگان در گهت پیش سر نسا ما نیاز حق تعالی میکند از لطف چون ناز یی چون محمد مصطفی زارتبه مجبولی است طرزی زان در انبیا کس نیست بانباز یی برعوج چرخ عزت بشکند فرق کلاه هرکه از سهم سعادت گشت ممتازیی یا الهی از تو میخواهم که از روی نیاز روی خود از حجر نسایم بر در فاز یی اشتیاق جهره سا درت دارم ایجان یا نبی الله مرا بر آستان خود رسان بند چهارم شیم بلبل گر رسم بر طرف گلزار نبی داستان گویم دستان شیرین خبازی هر ند من هستم لایق که بوسم درگش لیک دارم این امید از لطف سر شاز یی بر ندر در خورد سود جنس سودایش نیم میکشم این نقد قلب خود ببازاریی گر ببوسم پای ارباب درش از روشنی گرد خود نجم سپهر دور دستاریی ره ور بردار با از هر طوف روضه اش طرزی جان برلب سید از ذوق دیداریی نا گه گونقطه بای نبوت گشته ام کشف شد بر دل ز مور سر اسراریی آب از سرچشمه های الهی نوش کن گر گذاری پا ز دل در راه اطواریی این همه روی من صد چشم حیران کل کند بو که بینم ذره از نور انوار یی هر که از معرفت چشم بصیرت باز شد نور حق ببیند عیان از روی دیواریی حسن خلق احمدی را خود چگویم پیش ازین معنی قرآن بود اخلاق اطواریی