Page 660

یا قرب خدا است میگرد مساز کشته چو خیال آسمان تاز هم عاشق و دلبر است و مجنون هم جمله نیاز هم همه ناز در دائره خط پادشه نیست انجام و یت حرف آغاز با همت اوست چرخ گردون چون کبک ضعیف چنگل باز سر بند گره زنار کارم جز ناخن او که میکند باز طرز ی نرسید تا بکوشش هر چند طبند کردم آواز نومید مشو که آخر کار این در بر خ تو میشود باز ای مطرب دلنواز یکدم بی پرده مرا چو چنگ بنواز طرزی رسخن گذر بهر حس این نغمه بیار ساز بنواز حق گفت چنین با حمد تا پاک لولاک لما خلقت الافلاک ترجیع بند ثالث در نعت محمد (ص) انا ست ناست و ذیل دامان نبی گشت ما یه شرف ابراحسان نبی هر د فتر مصحف دل آیت صدق صفا خوانده ام تا سوره اخلاص قران نبی خوب و زشت نقش عالم بر دلم گشت از محبت گشته ام تا محو و حیران نبی سکه دارد آب عرزت پیش حق و جهان روز و شب روح الامین باشد نگهبان نبی دشمن است گر دین تا شهوار قل کهنی همچو گوی افتاده گردون پیش چوگان نبی عاجز ان خود کیست تا از تیغ حکمش سر کشد گردن شاهان زند شمشیر بران نبی گرچه اسماعیل تنها گشته قربان خلیل سی و سه فرزند او جان کرده قربان نبی تا که نوشید در دهانش از سنگ عدو لعل در خون غوطه زد از رشک دندان نبی روی گلشن بدیع غنچه تنگی میکند از هجوم خجلت لبهای خندان نبی گر عروج سرفرازی آرزو داری طلا فرق خود کن فرش خاک پای یاران نبی