Page image — the source of record
Machine transcription
که حجاب دل حبقه تو شد تن خاکی تو سد تو شد
نفس تو دام و دد تو شد هوس تو نیک و بد تو شد
که درین جنون بلد تو شد که باین رباط کهن درا
بدرون سینه با صفا زجمال ائینه رو نما
بجهار گلش نه عناصرین زبیا د رخش جدا
زحجاب غنچه دل بر اکشای گوش بکن صدا
ز سروش عالم کبریا همه وقت میرسداین نبا
که بخلوت او ب و فادر ا ز برون شدن درا
زده موج با طلیش کی بختر راستی برامد
همه زیر می زنم و جمی بخیال خاطر بیجمی
نفس جو قطره نسیم می چو حباب کی نکند
جو هوای هستی مبهمی بنمائی زود ام ستمی
کره حباب شبنمی کشا و در دل من درا
بجگر خدنگ تو خورده ام زغم فراق تو سپرده ام
بتو حال دل شمرده ام بچه منا کرده ام
چه ارجه ناله فسرده ام بنظر مرو نفرده ام
غم انتظار تو برده ام ره خیال تو مرده ام
قدمی بپرسش من کشا نفسی در جان بدن درا
مکر چو طره ی مبن نفس سیاه دار و هیچکس
که جهان دو جو برک دن کوهیر توندا د بس
رسد هم بکوش دل از جرس که بشده ادام بستر
بدرای بیدل از ین هوس کر از اینطرف کنده هوس
تو بعزت از همه سوپوش زکی بکوی بت بدین درا
مخمس برغزل بیدل
بمزار جلوه بوی کل نمود رنگ بهار ما
زکنار سنگ شررفشان کشود دیده شراره
زہوس بجیب هوا نرو کف دست گزبار ما
همه عمر ما بقدح زدیم و رفت رنج خمار ما
چه قیامتی که نمیری زکنار ما بکنار ما
شده ام جو نکهت کل بهوای صبح جدا
زخیال رنگ کل عذار نفس جو بنجه ام جدا
همه کردوی چو ساز جا برسی بکرد غبارها
چقد ر ز خجلت مدعا زده ایم براثر بقا
که جو رنگ دامن خاک هم نگرفت عن غبار ما
نخی
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.