Page image — the source of record
Machine transcription
هر چند که جبر نقد دل جان میبرد زلف
نقد دل مارا بفلوسی نخرد زلف
از خوبی او گرچه ز عنبر گذرد زلف
بر سبزه نو خیز خطت می نگرد زلف
زان سان که بسحرت نکرد پیر جوانرا
تا آهوی چشم سیهت دیده بدید
از دیده من مردمک دیده رمید
رخسار تو پیر امن گل بدر یده
مژگان تو خنجر برخ ماه کشید
ابروت زده بر سر خورشید گیانرا
خوبان بشکست دل ما سنگ نگیرید
وز دست رقیبان می گلرنگ بگیرید
شمشیر جفا اینهمه در جنگ بگیرید
بر طاقت ما کار چنین تنگ مگیرید
ای جوش مکر ان تنگ مپسند میانرا
ای کل چکنی ناز برخسار خود آخر
اندیشه کن از عاقبت کار خود آخر
بلبل چه زنی لاف بگفتار خود آخر
خاموشی پروانه کند کار خود آخر
ای شمع میندیش نگہدار زبانرا
ترکان نگاه تو زبس سنگدلانند
از ابرو و مژگان تو با تیر و کمانند
هر چند که آشوب دل افت جانند
چشمان تو ترک دل عاشق نتوانند
باشد گران کار بوناده کشانرا
هر چند که آن شوخ ستمکاره جفا جوست
طرزمی شکایت کش لب که نه نیکوست
هر نیک و بدی را که ببینی همه از اوست
پیش که بری شکوه کلیم از ستم دوست
از مرگ نماند چوکشی دو کسانرا
مخمس بر غزل بیدل کشه
ای شیخ طراوت سر حلقه دام بلا
هر دو عالم همچو من در پیر گنجش مبتلا
تا نوایهای دل از بیخودی زد این نوا
ای خیال قامت آه ضعیفانرا عصا
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.