Page 566

۵۵۱ رباعی ای صنع تو از جمله اشیا پیدا ظاهر ز تو شد جهان و هم مافیها افعال تو عین حکمت و مصلحت است در مصلحتت چون و چرا نیست روا رباعی یارب بگشای عقده کار مرا کم کن غم بیشمار بسیار مرا از دیدن رخسار جهان افروزش روشن چو سحر ساز شب تار مرا رباعی از نور رسول هر دو عالم پیدا وز نام خوشش سپهر گردان برپا در شان علا او چه گویم طینت با نام خدا نوشته نامش یکجا رباعی ای دلبر زرد پوش با ناز و ادا چون شاخ گل زرد شدی با هم خدا نی نی که بروی صفحه استاد ازل شکل الفی نوشته با آب طلا رباعی محتسب بهر خدا تاکی بریزی باده را چند بی زینت کنی زلف بتان ساده را در درون پرده خم از بیم محتسب دختر رز در سحر بنهاد طفل زاده را رباعی طرز کی چه روی بر در هر شاه و گدا گر ائینه گردند بکس رخ منما گنجار تو گر راست چو کردار تو نیست این خانه خالی برخ کس مکشا رباعی ضعف بصری که هست در دیده مرا بی دیده عینک نشود روی نما با عینک گر چه دیده‌ات عادت دارد از دیده خود گذار بر دیده ما