Page 412

تم دستان تو ما در صف مژگان دیدیم دل من گفت که پرهیز از ین فتنه گریز چند خود دار نی آخر بصف مژگانش ای دل زار تو با لشکر ترکان مستخیز بہر تسداد وم از خانه چو مجنون بگریز یا د مژگان وی از بسکه بدل زد شبخیز جواب بیخود در کابل گفته ایشی در جلوه شد بی پرده ما ه من هنوز چشم انخور شد چوشد از نگاه من هنوز تا لبوسبزه بربان من خندیده است نو بهار برق حسر تصت آه من هنوز در خیال زلف مشکین کج پر چین او عمر ما شد بر سر موی ستاه من هنوز بار چون خورشید بار خار گرم از سیر گذرد صبح باشد سایه بخت سیاه من هنوز زهر چون زلف پریشانش بهم اشفته میر دو انشعنت حالی در پناه من هنوز شاب از مستی بکل شبنم رویش کرده ام سالها رفت و نمی بخشد گناه من هنوز بکشی بر زلف مشکین شطراند اختم مشک آلود است چون زلفش نگاه من هنوز گاه بلبل خوانم که عندلیب و که بهار میر بی باکی حسین پر در کلاه من هنوز این جواب آن غزل طرزی که بیخود گفته میچکد چون اش ا و از نگاه من هنوز از طبع خود در کابل گفته بزم ما پر زگل و عطر و گلابست امروز نکته سنجان همه بفتان کتا بست امرور یار بکشو د کمر بسته تقا طسر ناز کہ چو کل کلبه ما پر ز گلا بست امروز چشم بد دور ازین بزم که در فهم و خرد شعر خوانی عوض چنگ و ر با بست امروز سکه در حرف و سخن داد معانی دادم دل معنی طلبان مرغ کبا بست امروز بحث شعر و سخن غرو عبارات لطیف جای مینا و صراحی شطرا بست امروز پیش آن چشم به بست مزن دم سخن ترگیس عربده جو بر سر خوا بست امروز عوض ساغرمی جام معانی نوشم بهتر از فعل خطا کار صوا بست امروز