Page 362

جواب صائب در کابل گفته هر کجا پرده دران حسن جهانگیر شود چشم حیرت زده ام دیده تصویر شود گر گره برزره زلف گره گیر زنی پیچ و تاب نفسم حلقه زنجیر شود گر نباشد نظر آہوی چشمش در بزم روی آئینه بچشم دمیں شیر شود گر بیاید بر چمن غنچه گل پیر ہنم رگ گل در نظرم جوہر شمشیر شود دل حیرت زده را در طلب لمیاست چشم آئینه زعکس تو کجا سیر شود گر نباشد لب میگون تو در بزم خرام لب پیمانه بچشم دمنشیر شود تا که تیر تو ز خون نمک نگیر د بدلم پیش پیکان تو خون در دلم شیر شود باده مستی چشمت چوبخمارم گذرد موج می بر لب من دام گلو گیر شود در دلش آہن پیکان تو آهن نشد هر که در راه وفا راست تر از تیر شود کی بر آید ز دل نقش تو صورت بندم طبعت از دیدن آئینہ چود لگیر شود جزی که میخانه ننوشی طرزی مرد صاحب نظر از صحبت این پیر شود ردیف خواجه حافظ در قندہار گفته چون با د جلوه ات کو علوه گر شود خواب دیده حلقه دور کمر شود گر با ده تره تو بهم برزند شبی دل در برم چو زلف تو زیر و زبر شود زخم دلم مباد که نالش چو خو گرفت مرہم زطلب مبادا بتر شود در خاطر از نبات خط آن لب آورد چون زهر کا مکام مشکر شود از آو کیست حاصل بارش در رگین ہر کس کہ ہمچو سر دہی بی ثمر شود در با دگر بوج خطر پس نمیرد آبی که جا بگیرد کام گہر شود در مزرع خیال که آتش ز دوشت در کام دانه آب گوارا شهر شود آسان بود مفارقت جان ز تن ولیک مشکل خیال روی تو از سر بدر شود