Page image — the source of record
Machine transcription
۳۴۳
از ستم ها پای او در دام منجات افتاد
تخم امیدیکره بگر نمونشند
بجرخش بروی تار در اغوش کشید
چون کبوترانکه پیش طوبی آبرو نشد
یک قطره آب بسته بخود زدم که در
آن قطره ام کرو چوصدر فے نکو نشد
هر چه افتاب بخون شفق نشست
خورشید با رخ تو اگرد و برو نشد
چون ساغرت بدست نگیرد نمیکشان
عمرت جو صرف خدمت جام و سبو نشد
آمد بدست دامنست ای سرو ناز من
اشکم چواشک سرزده نا جو بجو نشد
باریکی میان جو مویش نیافتم
طرزی بتاب ناکه دلم همجو مو نشد
جواب کلیم در قندهار گفته
داس فزه ده از خون دل سنگین نشد
از لب شیرین دهان تلخ او شیرین نشد
در هوای لعل بوشین تو بریاکر گذشتم
از سرشک لاله گونم استین نگین نشد
کرچه از بار محن پشت فلک امدوتا
لیک کوه درد او بر جان ما سنگین نشد
حیرتی دارم ازین اسبباکی و شوجواں
عالمی را کشت و الف سرکشش پر چین شد
کشی بگذشت ماکر جفای گلرخان
خار حسرت بسته و سنگ ستم بالین شد
در گلستان جهان هر گل برنگے جا گرفت
غنچه ما لیک زیب دامن گلچین نشد
هر قدر دل سعی در ضبط عنان ناله کرد
ناله بیتاب طرزی قابل تمکین نشد
بر طبق بیدل در سندھی مد گفته
اگر آینه دل در حسن او صف باشدا
جمال یار در وی همجو صورت در نما باشد
ببخشم کم نگاه او رک سنگت مژگانش
خوشا کر بانگاه کرم چشم اشنا باشدا
چنان از چهره او نور بخش میشود پیدا
که عکسش دیده آئینه را چون توتیا باشد
نه بیند خواب در خواب مخمل ہم جشم خود
کسی کز بخودی سر جوشن خواب زیبا
سخن در پهلوی افتاب ماه کرد و برا
نه کوری ای عدد سنگر تفاوت تا کجا باشدا
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.