Page 337

شراب ارغواین ای ساقی بده نه دردمیارا گدطرزی از غلامی پیش خم بودن بجام اموختم بزم می پرستان سرفرازی میکند طرزی چو مینا از تواضع هر که خم در پیش صهبا شد جواب صائب در کابل گفته ناله در بزم غم در دکشی فغانم ساز شد هرد کم برتن چو قانون صاحب آواز شد شہر شاہین چشمش تامسک پرواز شد چنگ مژگانش بلل چون پنچه شهباز شد از خیال خط مشکینش دلم روشن شود زنگ این خاکسترم آئینه را پرداز شد مورت آئینه را چون شانه صدجا چاک کرد چشم پرستم چو در آئینه امیاز شد دل درون سینه چون نرگس پر از تبریک اوین بر دلم ان غمزه اش انشوخی غماز شد چشم دل را در شب تاریک بید ور دبیر ست صاف غمزہ اش انشوخی غماز شد رشته مقصود را فکر کشایش حون کند صدگرہ افتاد در یک عتعده از و باز شد ر از عشقش را چو بوی غنچه پنهان داشتم اشک گلگون امد و بر روی من نماز شد دوستان تاکی مرا تکلیف گلشن میکنید بوی گل پنج دو دم با شد چودل ناساز شد شبه شیر او تا بر من بر کشید چون نفس از زخم صدر در ن دلم پرواز شد با لب خاموش طرزی شکوه اندوهی کن کنم یاد چشمش بر لب من سرمه آواز شد جواب صائب در کابل گفته ناله چنگ چو در بزم بلند آواز شد پرده گوش حریفان پرده می ساز شد شکرخط با سپاه نظرت انباز شد حسن بر تاراج ملک دل مدست انداز شد تا کہ کبک خوشخرا ام من برون شد از چمن خنده کل بر دلم چون چنگل شهباز شد طبع ما هم از هوس چون غنچه گل شگفد غنچه تصویر اگر از خنده کردن باز شد از شکار چنگ شاهین بخش کی داهر سرو شستم چون خط سینہ شنباز شد در گلستان غت نی سال امد دوشت مردمک جای نگه از دیده در پرواز شد پردو