Page image — the source of record
Machine transcription
کو پیش چشم یار نشیند هر کس بهم بلا نشیند
خو کرده باغ سرو آزاد کی با من مبتلا نشیند
بیگانه شود ز خویش چون من هر کس بتو آشنا نشیند
گل از رخت ز دست ندهم صد خارغم ار بپا نشیند
جان بهر امید بوی زلفش هر دم به صبا نشیند
طرزی بفلک اگر بر آید با چون تو مهی کجا نشیند
به طریق بیدل در کابل گفته
بر مقرد لم یاد تو چون ریشه دواند نادشت عدم رستم اندیشه دواند
شد سورشم از دیدن شمع تو دو بالا کار مرا نسبت سم پیشه دواند
از سر خار مژه ام غنچه برآید در دیده چو عکس رخ او ریشه دواند
در پیش لب لعل می آلود تو در بزم ساقی ببرم نام لب شیشه دواند
ناخن بگره کش دل من زخم ندارد ای کاش که شوخم بحگر تیشه دواند
آن ناله زاریم که هردم ره شوق ما را بهوس ناله ببر بیشه دواند
خار و خس اونهام تسلی نکند گل گر تخم خیالت بدلم ریشه دواند
چون کوهکن از کوه محنت بانگذارم گر دست ندافت بسرم تیشه دواند
در بزم تو از بسکه دلم گداز است اشکم بسیر بال پری شیشه دواند
چون بیدل اگر طرزی با گشت سخن سنج در بحر غزل زورق اندیشه دواند
جواب شوکت در کراچی گفته
باغ دل را ابریغ او طراوت میدهد هر گل بزمش از ان بوی محبت میدهد
خنده صبح طراوتها ی گلزارش باغ رنگ و بوی گلها را نزاکت میدهد
جلوه های قامت بالا بلایش در چمن یاد شور فتنه روز قیامت میدهد
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.