Page image — the source of record
Machine transcription
صوت طرزی که باهنگ مقامات رسید نغمه راست مرا پرده این قانون کرد
جواب کلیم در هند با گفته
بیاد ناوک تو دل دمی قرار نکرد دلی نماند که تو گاهی بدل گذار نکرد
هزار بار گذشت از من آن شکار افکن ولیک یکدقم از پهلوی شکار نکرد
چنان عنان که بخم در عارضت دال کرد پیوستان بهمین سیل صد هزار نکرد
خدا زیار کند انچه غنچه با دل من بسینه ناوک پیکان ابدار نکرد
صبا مگردده بر هم دو زلف مشکینش که مرغ دل بسب مادمی قرار نکرد
اثر نگر که کمان فلک برون افتاد که هیچ ناوک آهم برو گذار نکرد
بر دست غره مشوب مکت او بدر وزم و گرنه روز مرا تیره روزگار نکرد
ندانم از چه نهاد است دل زبغض سر که کس بدست ستم اندر و مان شکار نکرد
چو گرد سیر دل داغدار خود میگرد نظر بسوی گل و باغ ولاله زار نکرد
جواب شوکت در کابل گفته
سگ دروشن ز جمال تو یکه میگردد دیده پر نور تر از خانه مه میگردد
پیش چشم سیه دست توام سیل زنان چون مژه برلب خاموش چه میگردد
قیست بر چاه زنخدان تو آن خال سیا زنگی مست به پیرامن چه میگردد
دانه مردم دیده بپشمت از بس دام در دیده من چشم سیه میگردد
در تماشا گه جلوه فریب رخ او مژه در دیده من نار نگه میگردد
یاور جسار تو در مجمع عشاق حزین همچو شمعی ست که بر گرد پسه میگردد
بی شریعت نبری ره بحقیقت طرزی طعمه گرگ شود هر که زره میگردد
بطرز خواجه حافظ در کابل گفته
نگوی شاید مضمون کهنه توانی کرد بسان خامه اگر پای سر توانی کرد
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.