Page 283

ز دست ساقی شیراز گیر جام مراد بسان قطره شبنم اگر سحاب شوی زچشم قلب شناسان اگر برائی مهاب غبار میکده چون سرمه گر بدیده کشی چو گل ز درد اگر جیب بخون غلطی چنین که بیخبری سود و عافیت دارد چو صبح سینه اگر در غمش کنی صد چاک اگر ز زهر غم او دلت شود شیرین چو جام دیده بخون جگر شو طرزی جواب خواجه بمستی گر توانی کرد دماغ سامعه از شعر تر توانی کرد چو کیمیا نظر خاک زر توانی کرد بلی بسر خط ساغر نظر توانی کرد چه خنده ها که بوقت سحر توانی کرد بذوق بیخودی از خود سفر توانی کرد باطرح صفای سحر توانی کرد درون بیضه چونی پر شکر توانی کرد بروی دختر رز جوفظر توانی کرد جواب عرفی در کراچی گفته نفس نه جرات دل پر زور در نمیخیزد ز بسکه ناله ام از روی در در نمیخیزد به پیش روی تو دیدم بکل ز دیده من ترانه قلم مشاح سر و د شمشاد است ز گرد سرمه چشمت دامن مژه ام زدر و عشق نوار بسکه ناتوان شدم ز باد شعله اتس زیاده تر گردد صبا بروی کل و غنچه مید و د هر دم حیا ز روی تو با آب شرم میریزد بروی تیغ تو مردانه میدود طرزی که جای گرد دل از راه مرد بخیر چو گرد باد نفس پر زگر و نمیخیزد گداز شرم تو بارنگ زر در نمیخیزد از ان ز حامله سن بت فرد نمیخیزد نگاه تیره تر از لاجور و نمیخیزد کشم چو ناله تن از جای کرد بخیزد چو سوز سینه که از آه سرد نمیخیزد چو پاس شرم از ین کوچه گرد نمیخیزد چو رنگ بوی که از برگ و رد نمیخیزد مدام زبره جرأت زرد بخیرد جواب ظهوری در کابل گفته