Page 280

جای پیچ و خم و تاب دل آمد بمیان بشکه از هر خم زلفت دل حیران کل کرد نیمشب با درخ خوب تو آمد بخیال افتابم سحر از چاک کریبان کل کرد محو ائینه حسن تو زبس کر دیدم اشکم آئینه بکف از سر مزکان کل کرد خنده ناله اثرار در غنچه جلوه نمود ناله کریه نما از لب خندان کل کرد تا زدم دم بهوای لب شور انکیرت از لب مه سحنم شور نمکدان کل کرد تاکه دیدم بکل روی تو از راه نظر از بن هر مژه ام طرّۀ بستان کل کرد تاسراپای در اغوش کشم جلوۀ او قد نما پیش نوام دیدۀ حیران کل کرد ناکه شد جلوۀ حسنش بد لم جلوه فروش نور اسرار چو نظاره زمرکان کل کرد دل صافش زجبین جلوه فروشی دارد از صفا جو هر آئینه نمایان کل کرد عرق شرم و حیا بمجکد از جبهه او از کف صاف صدف کو هر غلطان کل کرد صفاده درایام خبر فجر صادق که صداقتی ست صحیح از دل نور حیا کو هر ایمان کل کرد راستیماد لش مست حیان است شمش بوی کل از دهن غنچه خندان کل کرد بس صراف زر قلب شود صاف بعیار وصف مردان عجه از مرد تخمدان کل کرد صافدل را نبود هیچ طرف سس و نج راستی بازر و باسنک میزان کل کرد سخنی راست نیاید چو نباشد بمیان صفت صاف دوم بذر قلمدان کل کرد صدا شعر تو طرزی شنیدن دارد همه جا جائزه اش بر سر نادان کل کرد چو کرد روانه وصف تو در ین رشته کشید از لب هر حرفش صد در عمان کل کرد برخ درقن بصد گلشکرد ه بچرخ تا در مدح تو از طرزی افشان کل کرد جواب حافظ با تغییر قافیه در کابل کفته هر که چون جام می چهرۀ خود رنگین کرد کام جان از لب شیرین دهنان شیرین کرد میتواند که بمن هم دل چون شیشه دهد انکه مینای دل سیم تنان سنکین کرد