Page 23

جان صدف است گهر او سخن درعبث ضایع ایام مکن حیف از ان حرف که بی نام اوست خنده زند صوت که وصفش دروست جان سخن زنده بمدحت کس بی سخن حمد مباد حرف کس پس درود نامعدود و نعت گوهرامود عاقبت محمود قرار دادت ؛ که بالف قامت بی درماخن سخندانان عالم شکسته است ؛ و راه سخن بر زبان نکته سنجان جهان بسته فصیح بیانیا که سخن گویان عرب وعجم پیش فصاحت و بلاغت کلامش زبان در کام خاموشی کشیده است ؛ و شیرین زبانی که نکته سنجان جنیب سلاست و متانت الفاظش در بان بناخن هرزه گوئی دریده ؛ واز بیم تیغ زبانش عبارت آرایان چون جوهر در خویش پیچیده ؛ واز سهم خنجر کلام معجز نشانش مخالفان مانند بید بر جان خود خنجر کشیده صلعم شاه نبوت نسب سرور امی لقب انکه منطق و بیان او به جهان بشکست شوکت دینش ربود رفعت عیسی ز بام منزلت شان او قدر سلیمان شکست آیت قرآن او ناسخ توریت شد مرتبه اش رتبه موسی عمران شکست شرع متینش محکم حاکم احکام شد دین مبینش بقدر جمله ادیان شکست التاب ولمع شهوارانی را درخور است که در راه دین جانها فدا کرده اند و از ظلم ظالمین دین صدمه نکرده اند صلعم چهار ناصر دین و چهار رکن رکین چهار مهر سپهر و چهار اولی الابصار یکی ستوده خصال و یکی بها و جلال یکی سپهر کمال و یکی جهان وقار ازین چهار یکی گر کسی خلاف کند سیاه باد رخش نزد خالق جبار بر آل و اصحاب طیبین و طاهرین او سلام باد تا بروز شمار آمین یارب العالمین در تعریف علی کرم الله وجهه فرمود چوبا