Page 211

زین پس امید نفع بسودای سودتست مینای نقد مایه سودا شکست و ریخت مینا شکست و باده بگلگون بخاک ریخت امروز ساز عشرت فردا شکست و ریخت جام عبارت دمی معنی گفت کو حیرت گرفت و برلب گویا شکست و ریخت گفتم دوا کنم دل خونین خویش را افسوس کان دست مداوا شکست و ریخت تا جام عشرتم شکست از جفای دهر اشکم درون دیده بینا شکست و ریخت محمود گو بیا و ببین بزم عشرتم ساز نگون فتاد و مینا شکست و ریخت یا رب چه وزن داشت غم هجر یار یار کز بار غصه ام همه اعضا شکست و ریخت طرز ی چسان ز دل کنم قطع آرزو پیمانه امید و تمنا شکست و ریخت جواب بخو د در کابل گفته شب که شور جلوه اش می در لب اندیشه ریخت جای قلقل جوش هرنگی پری اندیشه ریخت بسکه از شور غم شیرین سرما اتش است بیستون را کوهکن همچون شرر اندیشه ریخت در دل ظالم اثر از ناله مظلوم نیست در زمین سخت نتوان دانه طرح ریشه ریخت سرنوشت هشیار چون مخمور مست بیخودیست رنگ این میخانه را ساقی برون اندیشه ریخت در دل من آه آخر شیون و فریاد شد وه که جای ریشه نی ناله زین بیشه ریخت تلخی ما از خرابات پری می میکشد می بسان نشه بیرون از دهان شیشه ریخت باغبان قطع کن از درخت خشک من جای حاصل نو نهال بی بر ما ریشه ریخت بسکه مجنونی شیرین شیرین کار بود نقش شیرین کوهکن جای شرر اندیشه ریخت همچو خود چون نگردد طرزی مست و خراب یاد چشمش جوشش می در ساغر اندیشه ریخت در کراچی بندر بمقدوم میشومی گفته ای بوم شوم این کل اول قدم شومست عالم خراب از قدم بوم شوم تست صد شهر شد خراب از آواز بوم شوم اما ز مرگ بسته دیدار شوم تست مردم