Machine transcription
در نگاهی که بزم از قد چون سرو یار خالی بود گفته
در دیده ام ای سرو روان جای تو خا در سینه ام ای راحت جان جای تو خالیست
در دیده غمدیده و صد پاره دل من ای نور نظر روح روان جای تو خالیست
در جفت سراپرده چشم من بیدل چون مردمک دیده نهان جای تو خالیست
صد جوی سرشکم ز مژه رفت ندید بر آب روان سرو چمان جای تو خالیست
یک لحظه فراموش نگشتم ز خیالت ای مام توام در دو زمان جای تو خالیست
طرزی ز برم یار بو سی رفت بشوخی با ناله بگویم که فغان جای تو خالیست
از طبع خود در قندهار گفته
تا تو گذشتی ز منم جان گذشت جان نه که دین و دل و ایمان گذشت
مجمع عشاق بهم برشکست یار چو با زلف پریشان گذشت
تا که ترا دید بباغ ای صنم از رخ کل بلبل حیران گذشت
سرو بکل ماند و صنوبر فتاد تا بچمن یار خرامان گذشت
چون تو گذشتی برقیب ای نگار خون دل زار ز دامان گذشت
چون برخ و زلف و خطت دیده باز از گل و از سنبل و ریحان گذشت
بهر تو ای گوهر یکتای حسن از دو جهان طرزی افغان گذشت
جواب شوکت در بنگلور گفته
نام دهان تنگ تو تا بر زبان گذشت دل تنگ شد چنانکه ز نام ونشان گذشت
یاد حنای پای تو شبخون بهند برد از دوش سنبرک حنا خون بان گذشت
دل بسکه ذوق تیر خدنگت بسینه داشت هوشم ز تیر ناز تو پیش از کمان گذشت
فرمان شست غمزه ناوک زنت شوم پیکان خبر نیافت که تیرت بجان گذشت
چشم سیاه شوخ تو محتاج سرمه نیست چون میل سرمه ات نگه از سرمه دان گذشت
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
