Page 186

کینه وش سر است لطف بعشاق میحوا این سار ای رقیب مخالف نواز نیست در زلف تو عمر هاست ولی کوته ست حیف عمرت دراز باد که عمرم دراز نیست چشمت کشته غمزه لب از خنده جان بده اعجاز حسن تست ولا جای ناز نیست از شوخ چشمی ای دل غافل بران حزام درگاه بی‌نیاز صمد جای ناز نیست طرزی نمیشود بچمن باز خاطرم ما را قفس چو جنگل شمشاد مین باز نیست جواب بیدل هم در دل در کراچی کشه کدوت اهل صفا جز حرفهٔ تمهید نیست طلعتی غیر از نمد دلچسب بر آئینه نیست طبع ظالم نیست بی رحم مذلت بیکران در دم عقرب کره بی عقده‌های کینه نیست حاجت مرهم ندارد یک نگاهت کافیم رو بومی آید بهم زخم دلم دیرینه نیست بسکه در شش لجه رنگ خود ببنی دودیم غیر عکس عارضن جلوه در ائینه نیست ما دکان در چهار سوی بیخودی وا کرده ایم جز خیال او متاعی در دکان سینه نیست نان صبح و شام هر کس میرسد از خوان روز بر در او هیچکس بی روزی روزینه نیست بسکه چون گل قانعم بر قسمت لطف نصیب پاره‌های لخت دل هم کمتر از لوزینه نیست عاشقان از سعد و نحس چرخ گردان فارغند در و بار نودانت شیره ادینه نیست نیست عکس خوب و بد گرد دل منصبام در دل اهل صفا از کس غبار کینه نیست سینه صافان تر دست داغ بر دل می نهند غیر نقش داغ غم بر خرقهٔ پشمینه نیست گوهر دیگر ز کنج سینه طرزی مخواه غیر مهر سکهٔ دردت در ین گنجینه نیست بر طبق بیدل در کابل کشه در زمین عاجزی چون من کسی افتاده نیست هر کسی چون سایه اینجا یک قلم استاده نیست سر بخوشم از نظر چشم ست ساقی از ازل مستیم از ساغر و مینا و جام باده نیست لی رجولیت بد نیا پشت پا نتوان زدن نز بود مردان درین میدان چون لن ماده نیست