Page 149

از سر و سامان احوال پریشانم مپرس دفتر آشفته کل نسخه طومار ماست سرکشی در مارسبت گیران تا عجز نیست باز مین یکسان چو نقش ما در و دیوار ماست خاکساران مرده دل چون تن پرست منیعته زنده چون اخگر بکجا کستر دل بیداره است تا سرو کارم بدل افتاد پر خون شد نفس همدم ائینه کشتیم و نفس اخیار ماست صاف طبعانرا کدو رتی با کلید کنکون است طوطی ائینه کو یا سبزه زنگار ماست از بد و نیک جهان آئینه سان آزاد ایم زشتی تمثال کی بار دل هموار ماست چشم مست سرمه سایس تیره تریا رو بخت طره شب رنگ او آشفته تر با کار ماست خال رخسار نیهی است نیل روی من آبشار باغ ماتم کریه سر شار ماست از نوای عندلییم لاله را دل داغ شد آتش سوزان بکجای ناله در منقار ماست ناله ماکر بکوشش کم رسد پرباک نیست حلقه کوش کران از کوهر کفار ماست برق تازان ترا باک از بلند و پست نیست جاده در منزل یکی با کرمی رفتار ماست طرزی از طله لبان منع خاموشی مخرجوا بیضه طبل بکجای غنچه در گلزار ماست بدوش بیدل در هرات گفته شکوه از زلف بجش آشفتگی در کار ماست صد پریشانی چو سنبل بسته دستار ماست گلشن طبعم زبس افسردگی پژمرده شد غنچه تصویر را صد خنده در کلزار ماست شیشه عیش مرا از بس شکست آن سنکدل ریزه مینا بجای سبزه در کهسار ماست ابر نیسان چون کرید برق میخندد عیان خنده اوزان با شک دیده خونبار ماست هر که با سودان طرف شد صاف چون آینه شد صافی طبع مدد از تندی کفار ماست پیش آتش نرم میگردد کمان سخت پی نرمی آن شیخ مکان از آه آتشبار ماست تشنه اسیدم از بس دست شوقش تاب داد جای هر مطلب کره طرزی بنار کار ماست از طبع خدا داد خود در قندهار گفته ایام کیا