Page 67

چون خیالش مگذر در خاطرم لشکر غم را پریشان میکنم بر دل خود من بیاد نام او کارهای سخت آسان میکنم چون کنم اسباب لطفش را بیان پشت با اسباب امکان میکنم بسته شاخ گل وصف رخش نالها چون عندلیبان میکنم در میان چاه زندان روز و شب ناله برطرز غریبان میکنم بشنوید ناله زندانیان نغمه سازی با اسیران میکنم خاک راه پای گلگونش مدام پاک با جاروب مژگان میکنم خود بلائی صعب تر باشد کجا آه را در سینه پنهان میکنم آه سرد عاجزان را کم مبین من بآه زنجیر سوهان میکنم از برای خاک پایش از شرف سرمه دان از چشم گریان میکنم گر رساند خاکپایش را صبا سرمه برخاک صفاهان میکنم از خیالش سینه گلشن میشود چون فرو سر در گریبان میکنم میبرم از خود اگرچه بندیم خانه در چشم غزالان میکنم بندیم ای دستگیر عاجزان بردرت زاری ز زندان میکنم گر نمی از بحر جودت در رسد قطره را چون بحر عمان میکنم با و لطفت گر وزد برخواریم غنچه بیرون از مغیلان میکنم از گلستان بهار لطف تو پر گل منهم گریبان میکنم شاه شاهانی رسید عاجزان وا د و بیداد می افغان میکنم گرچه افغانت طرزی بر درت آه و افغان هم ز افغان میکنم تا مگر لطفی کنی بر حال من چهره را از خون افشان میکنم تیغ خونریز ترا از اشک خود سرخ چون کوه بدخشان میکنم بیا