Page 68

بسکه خون از دیده بر زمین چکانم روی میدان گلستان میکنم وصف روی خوب تو در پیش تو از زبان عندلیبان میکنم سطر اه نا کشیده در جگر لب خاموش بهتان میکنم از خط نوشته دیدم سرنوشت توبه از خط و قلمدان میکنم دستم از خالی شدن پر میشود نفع سود خود ز نقصان میکنم چون نسازد لطفت از بندم خلاص منکه جان پیش تو قربان میکنم یازده بر یازده بر نام تو بر فقیران نذر و احسان میکنم شحنه بپاست منادی میزند شیر از زنجیر بند ان میکنم کن ز زندانم خلاصی پادشا ناله و فریاد از جان میکنم سیدا شاها نقب پیش تو من شفیع خون شهیدان میکنم با غم زندان بصد اندوه و ان طبع را مست غزلخوان میکنم مطلبی پیش تو میخواهم بگو کز صدا پر نغمه زندان میکنم پیش لعلت گریه باران میکنم اشک را من همچو عمان میکنم چشم پوشم چون بیاد عارضت خار مژگان را گلستان میکنم گر ز گلزار رخت گویم سخن بندوان را همچو رضوان میکنم گر کنم در دیر وصف روی تو بت پرستانرا مسلمان میکنم گر برم نقش ترا در سومنات قبله اتش پرستان میکنم گر بتخانه برم نام ترا بت پرستانرا خدا دان میکنم من گنه ناکرده در بندم اسیر گرچه هر شب صد گناهان میکنم چون بپیران یوسف گلرخ تو ناله زان چون پیر کنعان میکنم با گناه و بی گناهم گر خلاص گریه ها ای پیر پیران میکنم