Page 56

کاش از زمان که بخون قاسم اوفتاد کاش آنزمان که علی اکبر جوان مردم بسان دیده من پر زخون شدی اصغر ز تیر حرمله غلطان بخون چو گل زینب برای نشئه بیمار کربلا کلثوم بینوابنوای سوزناک یارب سزای شمر چه باشد در آنسرا از خون حلق غنچه خور میشدی خضاب بر خاک میطپید چو ماهی جفاز آب بر خاک پر سایه در افتادی آفتاب در هجر او سکینه چو سنبل بپیچ و تاب میریخت خون دل عوض اشک چون گلاب شادان یزید باده کش چنگ و نی رباب زین ظلم و کین جواب چگوید بمصطفی بند سوم چون بهر قتل آل علی شمر تیز شد در دشت کربلا ز شهیدان کربلا از تیغ شمر کافر بیدین بدنهاد دست قضا بنای قدر را بریده ظلمی که کرده با مامان دین یزید چون شهسوار دین سوی میدان روانه شد کای جان پاک و سبط نبی عشرت بتول زینب که بود سیده جمله زنان یکدانه گوهری که دو عالم بهای تست تا تیغ شمر سبط نبی را بقتل داد تا گریه طفیل حسین علی کنم ای چرخ تیغ کین بدل شاه دین زدی چندان بریخت خون که زمین چشمه سیز شد از بسکه ریخت خون بزمین رستخیز شد جسم حسین و قمر کل ریز ریز شد ای چرخ دستت ارکه تیغ تو تیز شد چشم کواکب از غم آن اشک ریز شد چشم سکینه در ره آن اشک ریز شد یکدم شیر که شمر لعین در ستیز شد بیقدرتر به نزد یزید از کنیز شد کمتر ز پیش لعین از پشیز شد طرزی بخون نشست که فلک بی تمیز شد طفل سرشک در نظر من عزیز شد برداشتی کلاو کرا بر زمین زدی بند چهارم