Page 20

طرزى کر ابرا هم کند بر دعا کین ختم کار پیش کل شو حلیت آہ عندلیبان بھار تا چمن را از کل و از سبزه باشد رنگ و بو تا که کل را تازگی باشد بدور ان بھار ما ھوا در حب کل کو ھر شبنم میدر تا صبا از غنچه ساز و طرح همیان بھار کلستان دین تو رنگین با دار کلھای شرع چون کلستان چمن در عین طغیان بھار دشمنانت سر نګون و خم چو مجنون بید باد دوستانت سرخ رو چون کل بدور ان بھار ھر که در دین تو با چشم حقارت بنکرد نخل جانش اوفتد از جا ببوہ ان بھار فرق اعدای دغا محکوم شمشیر تو باد همچو کوی غنچه در فرمان چوکان بھار هر که در پای توافتاند زحسرت خار غم مثل کل در رحم بسپاندش هم سایبان بھار قصیدهٔ کل در منقبت شیخ عبد القادر کیلانی قدس سره بار سو میها زدوی بر کوشه دستار کل شد چو نقش پار نجمت بر یمین جوار کل اینقدر کل کر درخت سرو کلستان هم ندارد خط کل و کاکل کل و عارض کل و رخسار کل از نگاه چشم مستت بسکه شبنم کلست خم کل و ساغر کل و مینای کل و خمار کل قامتت در بن شاخ کل از بس که بر کلست قد کل و قامت کل و بالا کل و رفتار کل بسکه همچون غنچه کلوش امدی در صحن باغ پیرهن کل جامه کل کالا کل و دستار کل باغ رخسارت زبس کل بر سر کل میزند شد دهن کل خنده کل بھا کل و کفتار کل بسکه تیر بازت از شاخ کمان کل کل است پیکان کل ناوک کل پیکان کل و سوفار کل حجاب امدی اکر یک شب بکلشن بگذری کل کند برجای کل خورشید ز اشجار کل چون صبا هر کس براه کلشن کویت رود کل کند از نقش پای او دو صد کلزار کل کلشن رویت از ان از سبزه خط فارغ است از زمین باغ حسنت میدمد بخار کل تا صبا بوی خط و روی تو در کلزار برد رسته جای سبزه ریحان وبجای خار کل اینقدر کل کر درخت سرو د کلستان هم ندارد کس ندید فرق کلشن هم باینمقدار کل