Page 167

سال رحلتش از خرد بستم یک عدد کم کن و بگو که ز گفت چون رهنمای در میر بود مرشد قطب پیر رهبر بود تاریخ وفات سردار خوشدل خان چنان در محشر هم هم زول در آمد ز بس خاک غم ریخت عمال گردون چه نسرین و در و چه گلهای رنگین مجویوه خوشدلی از در ختم چسان غنچه خوشدلی کل بر آرد فغان زیر کل رفت پای کل من بماه ربیع دوم روز شنبه ز مه بود بیست و سوم آنکه ناگه چنین گفت طرزی بتاریخ فوتش که بوشت ز دامان قاتل بر آمد سرا پای این بحر ساحل بر آمد که از لای این مهر پر کل بر آمد که نخل امیدم ز حاصل بر آمد گزین باغ سردار خوشدل بر آمد بگلشن اگر چه گل از گل بر آمد مهی مهذریجو ز منزل بر آمد میان پرده مرک حائل بر آمد که از چاه اندوه خوشدل بر آمد تاریخ وفات مراد علی نواسه سردار خوشدل خان بر کس چنین ستم نرسیده است از فلک از بسکه غصه و غم و در دم بدل رسید کس را وقوف نیست کزین دهر هموار یک دیده نیست کز ستمش غرق خون نشد طبعم ازان چو غنچه تصویر بشکفد زان دیده چون شگوفه ما دام شد سفید آن غنچه مراد که گل گل نگشته بو د هر چند خود مراد دل نا مراد بود ظلمی که بر من ازین کج بها درفت شادی و سر و عشرت و عیشم بیاد رفت جمشید کی گذشت و کجا کیقبا د رفت یک دل جورا و نشنیدم که شاد رفت کز بوستان من گل رعنا بیا د رفت کان نور دیده ام ز نظر بلسوا د رفت از صر صر خزان حوادث بیا درفت از بوستان دهر چو گل نامراد رفت طرزی