Page 168

طرزی زجور چرخ شکایت چه میکنی از شکوه تو ظلم فلک خود زیاد رفت آن نوجوان که حاصل باغ مراد بود در سال هجدهم زبرم هم چو باد رفت از حقه چهارشنبه و هفتم زماه حج سوی جنان ز عالم کون و فساد رفت طرزی ز بهر ماده تاریخ فوت او پیش معلم خرد از بهر داد رفت آوازه میان کشید بی سال رحلتش گفتا نکو وے علی نامراد رفت تاریخ وفات میان عبدالباقی مجددی غفر الله لها آه و فغان از جفای گردش گردون الخذر از کینه زمانه فانی سینه احباب زمی ناله ستانست بلکه بدلها نهاده داغ نهانی از ستم چرخ دون و جور زمانه قصۀ دارم اگر بلطف بخوانی کیست که از ناوک جفای عقابش بر جگر و دل نخورده زخم بیانی باغ گلی را که دید پر گل و بیدار داد ببادش ندید با د خزانی حضرت باقی چو انقلاب زمان دید کرد از ین خار زار قلب مکانی طائر روحش ز دامگاه جسد رست تا ببر سدره شد ببال فشانی سینه کینه اش عالم لدنی بود پرزگهر های شاهوار معانی بود وجودش زجود ظاهر و باطن مظهر فیضان حق بفیض رسانی سالک راه سلوک حق بریایست کاشف سر لطایف و جهانی طبع سلیش بسبق در مضمون برده زآب روان گره بروانی طوطی شیرین سخن بوقت تکلم داشت از و سر خط فصیح بیانی باقی باقی بماندو و بـعـا لم زانکه بدا و ثانی مجدد ثانی بیست و یکم از سنه وفات نبی بود روز شنبه گذشت قطب ربانی طرزی افغان بسال رحلت او گفت مرشد باقی حی مجدد ثانی ۱۳۸۲