Page 166

تاریخ وفات محمد رحیم خان محمد رحیم آن میدان عالی که در جنگ بوداست همچون پلنگ بهر جوانمردی از پردلی دریدی بشمشیر کام نهنگ زبس کرده مردانگی روز جنگ جهان بر عدو ساخت چون حلقه تنگ ولی عاقبت پیش سردار خود فدا کرد جانرا بناموس و ننگ زسال وفاتش اگر طرزیا بپرسد کسی در زمان بیدرنگ بکش پای امید و انکه بگوی بشمشیر جان داد آن مرد جنگ تاریخ وفات حافظ عطامحمد دوش از اشک دیده ام تر بود دل پراتش ببان اخگر بود چشم از بس نداشت ذوق نگاه مژه در دیده ام چو نشتر بود دلم از بیقراری طاقت برتنم خار تار بستر بود بسکه آشفته بود خاطر من طبع چون زلف یار ابتر بود بسکه مخمور جام غم بودم جای می خون مرا بساغر بود نی سر حرف نه دماغ سخن بسکه طبعم زغم مکدر بود دل ببیابیم چو دید بگفت کی چنین وضع تو با ور بود گفتم ای دل چه سخت تعجبی شبم از غم چو صبح محشر بود شنیدی که از جفای فلک از میان رفت آنکه بهتر بود پیر کامل جناب حافظ جی انکه مقبول شاه و لشکر بود در نصیحت گذاری مردم که بمحراب بکه منبر بود بیت هفت از صفر به یکشنبه مرگش از نزد حق مقرر بود عاقبت میرویم ازین همه کزازل این چنین مقدر بود