Machine transcription
۵۲
به (ه) بدل میکنند مثلاً از لیدل ، هَغَه لیدَه (او میدید) . (ج) علامت
مصدری را حذف نموده ، آنچه باقی میماند، ماضی استمراری میشود؛ از
وِیل ، هغه وے (او میگفت) (در تمام حالات فوق کلمۀ (به) را نیز
ما قبل از فعل می آورند)
دوی به مونږ ته سبقونه ښوول | آنها بما سبقها را یا د میدادند
موږ به تاسی ته کتابونه لیکل | برای شما کتابها را می نوشتیم
تا به لیده چه احمد کور ته تۀ | تو میدیدی ، که احمد بخانه میرفت
چه موږ به راغلو دوی به تلل | وقتیکه ما می آمدیم آنها می رفتند
زما پلار به ماته وے : "چه هر وقت | پدرم بمن میگفت : که هر وقت
خپل وطن ساته ! " | وطن خود را نگهدار !"
هغه سړی به دِے :"چه چاته | آن آدم میگفت : " که بکسی
ښکنځل مه کوه ! " | دشنام مده ! "
ماضی امکانی
از مصدر چنین ساخته میشود، که علامه مصدری را حذف کرده ، و در آخر
آن (آی) آورده ، و بعد ازان علامات ذیل را اضافه میکنند:
برای غائب واحد (شو) و برای جمع غائب (شول ، شوه)
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
