Page 90

صحيفة ٨٣ سیاحتنامه سه قطعه روی زمین جلد اول کالاو مالزمه ما كولتش تر وخراب نشده بود . گفتم --- چه حال داری ابو محی الدین . ؟ گفت الحمد الله تیارم یاسیدی . آیاسید بزرگ ما چسانند ؟ گفتم --- الحمد الله خوبست . آیا در چنین جای محفوظ که فقط مانند يك قمره راحت دارد چسان ترا گذاشته اند ؟ گفت -- مپرسید ؟ خدا از سبده میوه که از طرابلس آورده بودید راضی باشد . بيك چند دانه کیله و پورتقال که به آشپز باشی و قهوه چی تحفه گویا دادم این نعمت را بدست آوردم ! گفتم --- آفرین ! آیا از طوفان سر چرخ نشدی ؟ گفت --- در اول یکد و بارقی کردم ولی باز بخواب رفته هیچ خبر دار نشدم. درین اثنا کپتان بزرگ واپور از زینه پل قومانده فرو می آمد . ابو محی الدین را گذاشته در پیش روی او رفتم : من --- نهارك سعيد کپتان ! آیا از طوفان چه خبر است ؟ کپتان --- هیچ اندیشه ندارد ، تابوقت ظهر هیچ جنبشی باقی نمیاند. بواقعه که همچنین بود ، رفته رفته در تحريك سكونتى حاصل میشد وقتیکه شمس جهان آراطلوع نمود از ابرهای قوت انگیز یکه روی سما را احاطه کرده بود هیچ اثری باقی نبود . آفتاب حیات بخشا بتابش عاطفت خود مسافرین سطح واپور را زنده کی تازه بخشیده یگان یگان سرهای خود شانرا از زیر لحافها و عباها میبرآوردند ، ولی بسبب جنبش واپور که هنوز دوام داشت مجال حرکت را نداشتند . مسافرینی که در واپور موجوداند از اجناس مختلف تشکیل یافته در قمره های درجه اول که ما دران اقامت گزیدیم دو نفر جوان سیاح ایتالی خیلی خوش طبع و بذله گو ، ويك نفر قونت فرانسوی با مادام