Page 504

صحيفه ٤٩٧ سياحتنامه سه قطعه روی زمین جلد سوم می خدمت تان خود بخود اجرا میشود . خدمتیکه در واپور بگردن منست، همانا خدمت بحق نانست برای حضرت افندئی بزرگ ما . چرا که ایشان بر سفره آلافرنکه نان میخورند . گفتم - خوب ، اینرا بکو که برای افندئی بزرگ ما چه پختی ؟ گفت - مپرسید افندی من ! امشب مهمانی کرده ام دورنگ سلاطه ساخته ام يك مرغ را بریان کرده شکمش را بادل جگرش و پسته و بادام و برنج پر کرده ام در ین دیگ دیگر با آب گوشت مرغ يك شوربایی پخته ام . گفتم - آفرین آشپجی باشی . اگر حضرت افندئی بزرگ ما مرا قبول نکنند هم من ازین طعامت خواهم خورد . درین اثنا قروت این قمره ها ایشپلاق زده و بصدای آلافرنگه تغنی کرده به این دهلیز آمد . چون مرا دید بعربی از ابو محی الدین پرسید که : (افندی شما همین است رفیق ؟) او بجوابش ( بلی ) گفته ، و بعبارت : - قروت ما مستر ( الكساندر ) است . بمن او را تقدیم و معرفی نمود : گفتم - بونسوار ( ۱ ) مستر الكساندار ! گفت - بونسوار موسیو لو بیک . گفتم - قمره های شما را نیز مانند قمره های خود خالی می بینم . گفت - بلی نسبت بوقت آمدن مابه استانبول حالا که واپس عودت میکنیم قمره های ما خالیست . تنها دو قمره ما از هشت قمره ئیکه داریم پر ، و باقی آن خالیست . گفتم - درین دو قمرۀ شما چگونه اشخاص موجود است ؟ گفت - قمره های ما چار نفریست ، و از قرار نظام واپور ما همینست که تا يك قمره بچار نفر پر نشود دگر قمره را باز نکنیم . قمره نمبريك ما بيك (۱) شام شما مخیر .