Page 503

صحیفه ٤٩٦ سیاحتنامه سه قطعه روی زمین جلد سوم یکطرف با دروازه های قر، ها و از یکطرف با دیوار محاط بود مرا در آخر دهلیز، در یک دهلیز دالانچه نمائی رسانید که از یک پنجره آینه کلفت مدور و باز از طرف بحر در آن هوا و ضیا می آمد. این دهلیز بدهلیزهای دو طرفه دیگر بوضع افقی واقع شده که ازینجا بدهلیز طرف راست گذشته میشود. در وسط يك میز تخته یی کلفتی موضوع است، و در دو طرف آن يكيك در از چوکی یی پشتی تخته یی گذاشته شده. دیگر هیچ مفروشات و تزئیناتی ندارد. از دور دیدم که ابو محی الدین سر برهنه و جاکت را از بدنش برآورده، و آستین های پیراهنش را تا به آرنج بالا کرده، و پیش بند سفید آشپزی خود را از کمر تا بزانو آویخته، و بر دیگدان آتشفشان خود دو دیگ را بار کرده موال گویان و نغمه سرایان بکار خود مشغولست. آهسته آهسته از عقبش آمده گفتم : ـ آه يا عينی کان کمان !! ... ابو محی الدین بتلاش روی خود را گردانیده و وضع احترام را گرفته و تمنا نموده گفت : یا سیدی این شما بودید؟ عفو بفرمائید هیچ آمدن تانرا منتظر نبودم. گفتم ـ چه حال داری؟ ازین جایت ممنون هستی، یانی ؟ گفت ـ امان افندی من! ممنونیت هم سخن است آنقدر براحت و آنقدر مکمل يك جائیست که به بیان هم برابر نمی آید. بسیار لطفکار هستید افندی من . گفتم ـ از وقتیکه بوابور آمده ايم يك بار بطرف ما نيامدي نه يك خبری گرفتی چرا؟ گفت ـ افندی من! در قمره هائیکه ذات عالی شمایان هستید بمن هیچ حاجت خدمت نیست. الحمدلله از سایه آسایش و انتظام وابور ها