Page 237

صحیفه ۲۳۰ سیاحتنامه سه قطعه روی زمین جلد دوم بگویم امروز ازین ترجمانی دور و دراز مسایل قانونی آنقدر مانده و خسته شده ام که بمجرد بالا شدن بدایرهٔ خودماندم به اوتاق استراحت خود درآمده و کرتی وکلاه خود را از سر و بر افگنده بر يك آرام جوكی بی اختیار خود را انداختم ، و (اوخ !) گفته يك نفس درازی برکشیدم. بقدر یکساعت بهمین وضعیت افتاده ، بلكه يك لمحه خوابم نيز در ربو ده بود که در اوتاقم آهسته زده شد . گفتم — کیستی ؟ درآی ! ابو محی الدین درآمده سلام داد . گفتم — خیر با شد ابو محی الدین آغا ؟ گفت — خیر است افندی من . ولى يك عرض دارم ! گفتم — بگوچه عرض داری ؟ گفت — درده دوازده جیبهائیکه در پتلون و واسکت و کرتی من مو جود است يك حبه واحد پیدا نمیشود . لهذا از افندی خوديك چند مجیدی و یكقدری رخصت میخواهم . گفتم — چند مجیدی را دانستم ، بسیار خوب ! اما معنی رخصت را ندانستم . در چنین شهر نابلد بکجا میروی ؟ گفت — آیا به بودن بنده چیزی احتیاج دارید ؟ ماشاء الله خدمتگار ها ، مهماندار ها عرابه جی ها چها چها بخدمت تان حاضر است ! چه میشود که بنده هم یکدوسه ساعت رخصت شده يك حمامی بکنم ویكقدری در گوشه و کنارهای این شهر با صفا يك تنفسى بنمايم ! ! گفتم — خانه خراب ! هنوز منکه افندی تو ام يك تنفسی نکرده ام ترا چه هول گرفته ! گفت — آه افندی من ! هنوز شما دیروز از تنفس دالان قمره های وا