Page 541

جلد سوم ۱۲۳ کتاب الکفالة آن چیزیرا که ادا کرده و اگر خلیط یا شریک او نبود رجوع نکند والخليط هو الذي يكون في عياله كالولد والوالد والزوجة وابن الاخ الذي في عياله او اجيره او شريكه شركة عنان كذا قال في الاصل وذكر في بعض المواضع الخليط هو الذي ياخذ من الرجل يعطيه ويدانيه ويضع عنده المال واز لم يكن في عياله (قاضیخان) و خلیط آن کس است که در عیال ادکننده باشد مانند پدر و پسر و زن و برادر زاده که در عیال او باشد یا مزدور امرکننده یا شریک او باشد بشرکت عنان همچنین گفته در کتاب مبسوط و در بعض مواضع مبسوط مذکور است که خلیط مرد کسی است که آن مرد میگیرد از و و میدهد با و و دین میدهد با و و می نهد نزد او مال را اگرچه در عیالش نباشد وذكر في الاصل اذا امر رجلا يقال له من الصيارفة ان يعطي رجلا الف درهم قضاء عنه او لم يقل قضاء عنه ففعل المامور فانه يرجع الصيرفي على الآمر في قول ابي حنيفة رح وان لم يكن جربقال لايرجع الا ان يقول عني ( قاضيخان ) و ذکر کرده امام محمد رح در کتاب مبسوط وقتیکه امر کند شخصی شخصی دیگر را که مکتب او باشد در صرافی باینکه بدهد بمردمی هزار درم را برای ادای دین از طرف او یا نگوید که برای ادای دین از طرف او و آن مامور چنین بکند پس بدرستیکه رجوع بکند صراف بر امر کننده در قول امام اعظم رح و اگر مکتب او نبود رجوع نکند مگر وقتیکه گفته باشد که برای ادای دین بطریقی وذكر في الاصل رجلا ق الغيره وليس بخليط له ادفع الى فلان الف درهم فدفع المامور لا يرجع به على الآمر لكن يرجع به على القابض (قاضيخان ) وامام محمد رح ذکر کرده در کتاب مبسوط که مردی