Page 542

جلد سوم ۱۲۹ کتاب الكفالة که مردی گفت مرد دیگر را وحال اینکه خلیط او نبود اینکه بده بفلان هزار درم را وما مور داد رجوع نکند بآن هزار درم برام کننده لیکن رجوع بکند بآن بر کسیکه قبض کرده والقسم الثالث جاف الآخر هب لفلان عني الفأفوهب المامور كما أمر كانت الهبة من المامور ولا يرجع المامور على الأمر ولا على القابض وللآمران يرجع في الهبة والدافع يكون متطوعاً (قاضیخان) وقسم سوم آنست که مردی بگویا دیگر برا اینکه تو بخش هزار درم برای فلان از طرف من و مامور نجشید چنانکه امر کرده شده بآن در نیصورت بخشش از طرف آمر میشود و مامور رجوع نکند برا مرکننده و نه برقیض کننده و میرسد امر کننده را اینکه رجوع کند در بخش و دهنده هزار درم که ما مورست نیکی کننده میان یعنی رجوع نکند نه برا مرکننده و نه برقیض کننده ولو قال هب لفلان الف درهم على اني ضا من ففعل جازت الهبة ويضمن الأمر للمامور ولا آمران يرجع في الهبة ولا يرجع الدافع ( قاضیخان) و اگر گفت شخصی دیگری را که بخش برای فلان هزار درم را باین شرط که من ضامنم و او چنین فعل کرد این بخشش باشم و آمر ضامن میشود برای مامور و میرسد امر کننده را که رجوع کند در ان بخشش و دهنده آن رجوع نکند ولو قال قرضه فلاناً الف درهم فاقرضه لا يضمن الأمرا شيا سواء كان خليطاله اولم يكن قاضيخان) و اگر گفت شخصی دیگری را که قرض بده بفلان هزار درم را و او قرض دادش لازم نمیشود برا مرکننده هیچ چیز خواه ما مور خلیط آمر باشد یا نباشد ولو وهب جل مال الاجنبى لم از الموخريل امر رجلا ليعوض الواهب عن هبته من ما لنفسه ففعل حجا ولا يرجع على الان الا اذا قال له الآمر في الامر على ان ترجع بذلك علي فجنينا بر جع