Page 540

جلد سوم ١٢٤ كتاب الكفالة بر آمر وقتیکه آمر گفته باشد که بده آن را از طرف من و رجوع نمیکند وقتیکه نگفته باشد آنرا اما الاول رجل قال لغيره اكفل لفلان بالف درهم عني وقال انقد فلانا الف دراهم له علي او قال اضمن له عني وقال اضمن له الالف التي علي وقال اقض ماله علي وقال اقضه عني وقال اعطه الالف التي علي وقال اعطه عني الف درهم او قال ادفع اليه الفا لتي له علي وقال ادفعه عني الف درهم ففعل المامور فانه يرجع على الأمر في هذه المسائل بما دفع في رواية الاصل (قاضيخان) قسم اول انيست که مردی بگوید مردیگر را اینکه ضامن شو برای فلان بهزار درم از طرف من یا بگوید نقد کن فلان را هزار در میکه هست مر او را بر من یا بگوید که ضامن شو برای فلان از طرف من یا بگوید که ضامن شو برای او بآن هزار درم که بر منست یا بگوید که اداء کن فلان را آن چیزی که مرا و راست بر من یا بگوید که اداء کن او را از طرف من یا بگوید که عطا کن بطلب کننده حق آن هزار در میکه بر منست یا بگوید که عطا کن و را از طرف من هزار درم یا بگوید که بده بطلب کننده حق آن هزار در میکه مرا و راست بر من یا بگوید که بده از طرف من هزار درم را پس مامور چنین فعل کرد پس بدرستیکه وی رجوع کند بر آمر کننده درین مسئلهها بآن چیزیکه داده در روایت كتاب مبسوط و اما القسم الثاني رجل قال الآخرافع الى فلان الف درهم ولم يقل عني ولا انها لك علي فدفعها المامور ان كان خليطا للامير رجع بما ادعى وان لم يكن خليطا لا يرجع (قاضيخان) وقسم دوم انیست که مردی بگوید دیگری را اینکه بده بفلان هزار درم را نگوید که از طرف من و نگوید که آن هزار درم ترا بر من باشد پس مامور داد آن هزار درم را درین صورت اگردی خلیط و شریک امر کننده بود رجوع کند بر آمر