Page 48

جلد سوم ٤٣ كتاب لوکاله پس مابان خود وکيل صورت کردن ق توفان لا نه المود لزمه روكيل نکد اور بدر حیا دنی شود ساقط میشو نکرده ستی سر او سوگند بدهد وكيل را تنها باين طريق که ترا سوگند بخداوند تعالی که تحقیق تو داوة آن درمها را بآن صاحب دین پس اگر سوگند کرد خلاص شد و اگر منع آورد باز سوگند لازم میشود بر او آن چیزیکه داده بود او را همچنین ذکر شده است در کتاب شرح طادی واما ما يتصل بذلك فمنه انه يحتمل الجهالة اليسيرة في الوكالة ولا تبطل بالشروط الفاسدة اى شرط كان ولا يصح شرط الخيار فيها كذا في فتاوى قاضيخان حتى ان من قال انت وكيل في طلاق امرأتى على انى بالخيار ثلثة ايام او على انها بالخيار ثلثة ايام فالوكالة جائزة والشرط باطل كذا في المحيط (عالمكيري) و اما آنچزیکه پیوست است به بیان شرط و سبب و حکم و صفت وکالت پس بعضی ازان این است که بدرستی برداشت کرده میشود اندک مجهول بودن در وکالت و باطل نمیشود وكالت بشرطهای فاسد هر شرطی که باشد و صحیح نمیشود در وکالت خیار شرط و همچنین کر شده است در فتاوای قاضیخان تا که اگر کسی گفت دیگر برا که تو وکیل منی در طلاق کردن زن من بشرط انکه من باختیار باشم تا سه روزیا بشرط انکه آنزن باختیار باشد تاسه روز پس آن وکیلی روا و آن شرط باطلست همچنین ذکر شده است در کتاب محيط ومنه ان العقد الذي يعقده الوكيل على ضريين كل عقد يضيفه الوكيل الى نفسه كالبيع والاجارة ( هدايه ) والصلح عن القرار (درمختار ) فحقوقه تتعلق بالوكيل دون الموكل لكونه اصيلا في الحقوق فيتعلق حقوق العقد به ( هدايه ) مادام الوكيل حيا ولو غائبا ان لم يكن محجورا ( در مختار كالمحر الذي لم يحجر عليه لسفه والعبد المأذون والصبى المأذون ( بحر رائق ) و بعض از انکه پیوست است بیان این است که بدرستیکه عقد یکه و کیلان میکند آنرا بدو قسم است قسم فایده بیان آنچزیکه پیوست است ببیان شرط و سبب و حکم و صفت وکالت