Page 338

جلد سوم ۳۳۱ کتاب الوکاله نمیرسد وکیل راکه منع کند آنرا از آمر و گروی اوروامی شود برموکل تا آنکه وکیل فیها میکند جامه را بدا دنش بفلان و خلاص کردن گروی مرامر کننده را میشود و ان اخرج التو الكلام مخرج الوكالة بان قال للمقرض اقرضني عشرة دراهم وارتهن هذا الثوب مني بعشرة دراهم فالعشرة للوكيل وله ان يمنعها من الآمر و لا يصير ضامنا للرهن وان صار راهنا بدينه فان هلك في يد المرتهن ضمن للوكيل الاقل من قيمته و من الدين كذا في الذخيرة (عالمكيري) و اگر وکیل سخن را بطریق وکالت گفت چنانکه قرض کننده را گفت که قرض بده بمن ده درم را وگرو بگیر همین جامه را از من بده درم پس ده درم مر وکیل راست و مراور است منع کردن آن از امرکننده و ضامن میگردد مرگروی را اگر چه رسول گروهنده آنجامه گردید بدین خود پس اگر در دست گروگیرنده هلاک شد صا میشور مرتین برای وکیل کمتر از قیمت آن واز دین چنین است ذخیره واذ ا دفع الی مجلا توبا و امره ان يرهن له بدراهم قرضا وسعى له الدراهم فاستزاد المامور على ماسمى ونقص فان اخرج الأمر الكلام مخرج الرسا بان قال انت فلانا وقل له ان فلانا يقول لك اقبض هذا الثوب رهنا واعطه عشرة فان اخرج المامور الكلام مخرج الرسالة واضاف القرض والرهن إلى الأمر الا انه زاد على ما سماه المرسل ونقص يصير مخالفا وكان ما يستقرض له ولا سبيل للآمر على الدراهم التي أخذها الرسول ويصير ضامنا للرهن وكان لصاحب الثوب فایدہ آمر رسالته و ماموریتی با وکالت کام