Page 337

جلد سوم ۳۳۰ کتاب الوکالة ان شاء ضمن الدافع وان شاء ضمن المقرض قيمة الثوب بالغة ما بلغت فان ضمن الرسول جاز الرهن وسقط دين المقرض وان ضمن المقرض يرجع المقرض على الرسول بدينه وبقيمة الثوب (عالمگيري) پس اگر جامه در دست قرض دار ہلاک شد پس صاحب جامه بخیار است اگر خواست تاوان بگیرد از دهنده جامه و اگر خوا تاوان بگیرد از قرض دهنده قیمت جامه خود را هر قیمت که رسید پس اگر تاوان گرفت از فرستاده شده گروی رواشد و دین قرض دهنده ساقط شد و اگر تاوان گرفت از قرض دهنده رجوع نماید بر فرستاده شده بدین خود و بقیمت آن جامه فان اخرج آلا الكلام مخرج الوكالة بان قال كلتك بان تستقرض لي من فلان عشرة دراهم وترهن هذا الثوب منه فان اخرج الوكيل الكلام بعد هذا (مخرج الرسا) بان قال لفلان ان فلانا ارسلني اليك ليستقرض منك عشرة دراهم و يرهن منك هذا الثوب بالعشرة ففعل المقرض فما استقرض من الدراهم يكون للامر حتکى يكون للوكيل ان يمنع ذلك منه ويكون رهنه جائزا على الموكل حتى لايصير ضامنا للثوب بالدفع اليه يكون فكاك الرهن للآمر (عالمگيري) اگر امر کننده سخن را بطریق وکاله گفت چنانکه گفت وکیل گردانیدم ترا که قرض بگیری از برای من از فلان ده درم را وگرو بنهی نزد او این جامه را پس اگر وکیل بعد ازان سخن را بطریق رسالت گفت چنانکه گفت بفلان که بدرستی فلان فرستاده است مرا برای اینکه قرض بخواهد از تو ده درم را و گرو می نهد نزد تو این جامه را بآن ده درم پس قرض دهنده چنین فعل نمود پس چیزیکه قرض گرفته است از درمها مر امر کننده رست تایم ننماید