Page 268

جلد سوم كتاب الوكاله شخصي وكيل كرد اميد ديكريرا بخصومت در سراي او که در دستش نبود و بقبض كردن آن پس کسیکه سرای در دستش بود فروخت آنسرای را و مشتری قبض نمود آنرا است مرآن وکیل را که دعوی بکند بامشتري ولو كان وكيلا بالخصوم مع فلان في هذه الدار فباعها من آخر لم يكن للوكيل ان يخاصم المشتري واذا وكل ذي اليد وكيلا بالخصومة و لم يبعها فان لهذا الوكيل ان يخاصم وكيل ذى اليد (عالمكيري) واگر کسی وکیل بود بخصومت نمودن بفلان در این سرای پس آنفلان فروخت آن سراي را بديكري نيست مرآن وكيل را که دعوی بکند با مشتری وقت یکه صاحب ید وکیل گرفت بخصومت کردن و نفروخت آنسرايرا پس بدرستي كه مير سد مركيل را که دعوی بکند با وكيل والید ولووكله ان يخاصم فلانا في هذه الدار فاذا الدار في يدي غير فلان لم يكن له ان يخاصم غير فلان ولا فلانا وان لم يسم له احدا كان له ان يخاصم من وجدت الدار في يده (عالمكيري) و اگر شخصی وکیل گرفت کسی را که دعوی بکند با فلان در این سراي پس ناگاه آن سرای در دست کسی دیگر غیر فلان بود نیست مرآن وکیل را که دعوی بکند بغير أن ولا نده بآن فلان و اگر مسمی نکرده بود موکل براسکی ان کی هیچ کس را میرسد مر آن وکیل را که دعوی بکند با کسی که آنسرای در دستش یافت شود ولو كانت الدار في يدي العبد فوكل وكيلا بالخصومة فيها لفلان المدعي فادعاها آخر لم يكن الوكيل وكيلا في خصومة هذا الثاني وهو وكيل في خصوم توكيل وكيل بخصومت درین سرای