Page 239

جلد سوم ۲۳۲ كتاب الوكاله فايده توکیل غلام مولی را بقبض دينش وكل العبد التاجر مولاه بقبض يونه فليس للمولى ان يوكل غيره فان وكل المولى مع هذا وباشر وكيله هل يجوز ينظر ان لم يكن على العبد دين يجوز وان كان عليه دين لا يجوز (عالمكيري) غلام سوداگر وکیل نمود مولای خود را بقبض کردن دین خود پس مر مولی را نمیرسد که وکیل بگردد دیگر را پس مولی با وجود این اگر وکیل گرفت و وکیل او تصرف کرد آیا تصرفش رو است یا نه نظر کرده میشود اگر بر غلام دین نبود روا میشود و اگر دین بود بر او روا نمیشود رجل وكل رجلا بشراء شئ بعينه سماه ودفع المال اليه و امره ان يوكل غيره بذلك ثم مات رب المال فاشترى الوكيل الثاني ذلك كان الوكيل الثاني مشتريا لنفسه لا لرب المال ولا للوكيل الاول علم به او لم يعلم (قاضيخا) مردی وکیل کرد امینه مردیرا بخریدن چیزی معلوم که نام گرفته بود آن را و مال را داد بوکیل و امر کرد باینکه او وکیل بگرداند دیگریرا بآن خریدن بعد ازان صاحب امال مرد و وکیل دوم خرید آن چیز راه ی خریدار میشود برای نفس خودنه برای صاحب مال و نه برای وکیل اول خبر باشد بمردن موکل اول یا خبر نباشد رجل وكل رجلا ببيع عبد له واجاز له ان يوكل غيره بذلك فوكل بذلك رجلا ثم ان الوكيل الاول اشترى ذلك العبد من الوكيل الثاني جاز شراء له فعلى قياس هذه الرواية اذا وكل الشريك الحاضر وكيلا بالقسمة كان فايده وکیل ثانی بعد از موت موکل اول میتراء میشود فايده وکیل اول خریدار از وکیل ثانی هذا الوكيل