Page 240

جلد سوم ۲۳۳ کتاب الوکالة هذالوکیل وکیلاللشريك الغائب فوجب ان يجوز (قاضیخان) مردی وکیل گرفت مردیرا بفروختن غلام خود و اجازه داد او را که وکیل بکرداند دیگریرا بآن فروختن پس او وکیل کردا نمید بآن مردیرا بعد از ان وکیل اول خرید همين غلام را از وکیل دوم خریدن او روا است پس بر قياس اين روایت وقتیکه شريك حاضر وکیل کردا نمید مردیرا بقسمت همین وکیل وکیل است مرشريك غائب را پس واجب است اینکه روا باشد و ذكر هذه المسئلة في موضع آخر فقال لوان رجلا قال لآخر وكل فلانا ان يشتري لي منك ما بدا لك كان جائزا ولو قال وكل من شئت ان يشتري لي منك ما بدأ لك لم يجز فعلى قياس تلك الروايةاذا قاله الشريك الغائب وكل فلانا يقاسمك المتاع جاز ولو قال له و كل من شئت ان يقاسمك لايجوز (فتاضیخان) و ذکر شده است همین مسئله در جای دیگر پس گفته است که اگر مردی گفت مردیگریرا که وکیل کن فلانرا که بخرد برای من از تو آنچه که ظاهر شد ترا رواست و اگر گفت وکیل کن کسی را که خواهش تو شد که بخرد بر امن از تو آنچه که ظاهر شد تر اروا نمیشود پس بنا بر قياس این وایت وقتیکه کسی را شريك غائب او بگوید که وکیل کن فلانرا که قسمت کند با تو اسباب را