Page 91

۸۷ در بیان سبب عافیت عافیت را گر بخواهی ای عزیز میتوانش یافتن از چار چیز ایمنی و نعمت اندر خاندان تندرستی و فراغت بعد از ان چونکه با نعمت امانی باشدت عافیت را زو نشانی باشدت با دل فارغ چو باشی تندرست دیگر از دنیا نباید هیچ جُست بر میاور تا توانی کام نفس تا نیفتی ای پسر در دام نفس نفس و شیطان می برند از ره ترا تا بیندازند اندر چه ترا نفس بد را هر که سیرش میکند بر گنه کردن دلیرش میکند ز آب و نان قالب شکم را پُر مساز همچو حیوان بهر خود آخور مساز ایکه در خوابی همه شب تا بروز بهر گور خود چراغی بر فروز ای پسر بسیار خواهی خُفت خیز گر خبر داری ز خوبی گفت خیز ظاهر خود را میارا ای فقیر تا که گردد باطنت بدر منیر طالب هر صورت زیبا مباش در هوای اطلس و دیبا مباش از هوا بگذر خدا را بنده شو زندگی می بایدت در ژنده شو